Fizjoterapia po mastektomii

Fizjoterapia po mastektomii

section-064d32a

Fizjoterapia po mastektomii to specjalistyczna terapia prowadzona u kobiet (i rzadziej mężczyzn) po operacyjnym usunięciu piersi. Jej celem jest przywrócenie sprawności, zmniejszenie bólu, zapobieganie powikłaniom i poprawa jakości życia po zabiegu.

 

Dlaczego fizjoterapia po mastektomii jest tak ważna?

Pomaga:

  • zapobiegać obrzękowi ręki,

  • przywrócić pełną ruchomość barku,

  • zmniejszyć ból i napięcie,

  • poprawić jakość życia i samopoczucie,

  • wrócić do codziennych aktywności oraz pracy,

  • przygotować ciało do ewentualnej rekonstrukcji piersi.

Na czym polega fizjoterapia po mastektomii?

1. Zapobieganie obrzękowi limfatycznemu

Po usunięciu węzłów chłonnych może dojść do zaburzenia odpływu limfy i powstania obrzęku ręki.
Fizjoterapia obejmuje:

  • drenaż limfatyczny,

  • delikatne techniki wspomagające przepływ chłonki,

  • edukację w zakresie profilaktyki (unikanie przeciążeń, skaleczeń, ucisku),

  • kinesiotaping przeciwobrzękowy,

  • ćwiczenia pobudzające pracę układu limfatycznego.


2. Przywracanie ruchomości barku i klatki piersiowej

Po mastektomii często pojawiają się:

  • ograniczenia ruchu ręki,

  • sztywność obręczy barkowej,

  • problemy z unoszeniem ramienia.

Terapia obejmuje:

  • ćwiczenia zakresu ruchu (mobilizacja barku, łopatki),

  • rozciąganie napiętych tkanek,

  • stopniowe wzmacnianie mięśni,

  • techniki manualne poprawiające elastyczność skóry i blizny.


3. Praca z blizną

Blizna po mastektomii może być bolesna, twarda lub przykurczona.

Fizjoterapeuta:

  • stosuje mobilizacje i masaż blizny,

  • uelastycznia tkanki,

  • zapobiega zrostom,

  • uczy pacjentkę samodzielnej pielęgnacji blizny.


4. Nauka prawidłowej postawy

Po zabiegu naturalna jest tendencja do pochylania się i ochronnego ustawiania ramienia.
Fizjoterapeuta pomaga:

  • pracować nad postawą,

  • wzmacniać mięśnie grzbietu,

  • zapobiegać bólowi kręgosłupa i barku.


5. Terapia bólu i napięcia

Używa się technik takich jak:

  • terapia manualna,

  • masaż tkanek głębokich,

  • ćwiczenia oddechowe zmniejszające napięcie,

  • delikatna mobilizacja żeber i klatki piersiowej.


6. Ćwiczenia oddechowe

Wspierają pracę układu limfatycznego, zmniejszają ból i poprawiają ruchomość klatki piersiowej.